Rene Veldwijk

Dr René Veldwijk (1961) studeerde economie aan de VU Amsterdam met als specialisaties administratieve organisatie en informatica. Na zijn afstuderen ontwikkelde hij zich bij het softwarehuis van Raet als allround engineer en consultant en als specialist op het gebied van gegevensmodellering en ontwerp van flexibele systemen, een onderwerp waarop hij in 1993 promoveerde. Na een periode als manager R&D bij Raet richtte hij in 1996 FAA Partners op dat zich richt op de ontwikkeling en implementatie van flexibele administratieve systemen met eigen concepten. In Database Magazine publiceert hij sinds 1992 artikelen en columns over zowel techische onderwerpen als over de merkwaardige gedachten en toestanden in de ICT wereld.

De kamerverkiezingen komen eraan en ik heb besloten om iets heel ouderwets te doen. U krijgt van mij een stemadvies. Stemadviezen zijn natuurlijk verschikkelijk 20^e eeuws: iets van de kerk, de vakbond of de VARA voor een verzuilde bevolking en zeker niets voor onze postmoderne samenleving. Toch doe ik dat omdat ik de laatste maanden iets heb meegemaakt waardoor mijn kijk op politiek en bestuur is veranderd en dat ik met u wil delen. Het begon een paar maanden geleden met ‘gedoe’ rond de Polisadministratie. Het onderwerp als zodanig doet er hier inhoudelijk niet toe. Wat er wel toe doet is dat er verzet tegen overheidsplannen was door bedrijven die zich daarbij beriepen op de Polis Papers die in Database Magazine verschenen waren. De Tweede Kamer luisterde naar de argumenten en verzette zich tegen de plannen. De kans is niet groot dat u iets heeft meegekregen van alle commotie. Toch is bijna alles openbaar en kan de burger in de vergaderzaal en via www.tweedekamer.nl dat allemaal volgen. Ik was de laatste maanden zo’n burger en ik heb veel geleerd over democratie en parlementaire controle op het landsbestuur, zoveel dat ik nu dus een stemadvies voor u heb.

Wat ik heb gezien is dat het echte parlementaire werk, het controleren en bijsturen van de regering, niet gebeurt in de grote kamerzaal met de kobaltblauwe stoeltjes, maar in soms intieme overleggen door commissies in de kleinere zaaltjes – meekijken via Internet voelt haast als voyeurisme. Wie kijkt ziet politici die bezig zijn met veelal gortdroge, technische onderwerpen: ‘procedurevergadering jeugd en gezin’, ‘landbouw in ontwikkelingslanden’, ‘derde tranche stimuleringsbudget woningbouw’, enzovoort. Sinds het ‘gedoe’ volg ik de commissie Sociale Zaken op de voet. Wat ik dan zie is dat het echte spitwerk gedaan wordt door de drie oude partijen: CDA, PvdA en VVD. De rest zie je niet, tenzij er een sappig onderwerp is zoals laatst de 3000 starters-met-een-uitkering die waren beboet omdat ze te weinig gewerkte uren zouden hebben opgegeven. Dán zit de tribune vol en heeft zelfs de meest marginale politieke partij een scherpe mening. Gaat het overleg over de loonaangifteketen waarin astronomische bedragen omgaan, dan zitten de kamerleden weer met z’n drietjes tegenover de bewindslieden van SZW of Financiën, ambtenaren of soms deskundigen uit ‘het veld’. Scoringsdrift is er ook dan wel maar de inhoud van de dossiers staat centraal. Wat ook opvalt is de collegialiteit in de onderlinge omgang. Op het onderwerp dat ik volg namen CDA en VVD het voortouw met een motie. Zo’n motie wordt vervolgens kamerbreed aangenomen. Klaarblijkelijk volgen de partijen die op een bepaald dossier afwezig zijn in beginsel de kamerleden die wel de moeite nemen om in een bepaald dossier te duiken. Daarna dook ook de PvdA in het dossier, waarbij de collega’s van CDA en VVD bij een overleg uitgebreid werden gecomplimenteerd voor hun uitstekende kamerwerk. Kijk, dát zien we nooit bij Ferry. en Frits.

Zo kom ik tot mijn stemadvies en dat luidt: stem op een partij die in de kamer de regering echt controleert en waar nodig corrigeert. Stem niet op een partij die maar een paar zetels heeft want die houden zich noodgedwongen bezig met een handjevol onderwerpen en volgen verder de gespecialiseerde kamerleden van de grote partijen die zich echt in taaie dossiers inwerken en die zich niet laten afschrikken door stapels ambtelijke (des)informatie en nietszeggende antwoorden op kamervragen. Stem ook niet op een grote partij die alleen maar scherp is als de cameralampen aan staan. Zo begrijp ik niet waarom de SP in de vergaderingen die ik volg bijna altijd afwezig is. Met 26 kamerleden moet een partij in staat zijn om ook een bijdrage te leveren aan de technische dossiers. Groen Links en de PVV zijn misschien net te klein of anders zijn ze te lui. D66, de CU, de Partij voor de Dieren en Mevrouw Verdonk zijn zeker te klein. Ik kom dus uit op een advies om te stemmen op CDA, PvdA of VVD. Als u gelooft dat D66 straks 20 zetels haalt en 17 nieuwe kamerleden zich snel inwerken in de ambtelijke jungle dan mag u wat mij betreft D66 toevoegen. Er moet de komende jaren voor duizenden euro’s per Nederlander per jaar worden bezuinigd. Het is dan wel zo fijn als achter de topdebaters als Alexander, Geert, Mark, JeePee, Job en natuurlijk Femke mensen zitten als Pieter (Omtzigt), Stef (Blok) en Roos (Vermeij) die in relatieve stilte bezig zijn met spitten in technische dossiers met een totaalwaarde die in de tientallen miljarden loopt. Maar nogmaals, stemadviezen zijn uit en Internet is in. Daarom een nog beter advies: zoek een ‘technisch’ onderwerp uit dat u zelf raakt en kijk zelf maar of ik gelijk heb.

Ze zeggen dat in België de ambtenaren politici zijn en in Nederland de politici ambtenaren. Gelukkig maar!

René Veldwijk (Rene.Veldwijk@FAAPartners.com) is partner bij FAA Partners.
 
Deze column verscheen eerder in Database Magazine 3-2010.